Zbyt dużo zawiłości, emocji, myśli, wahań, pytań... To wydawało się trudne. Chciałam wtedy uciec...  Teraz mam nauczkę... jednak mam nadzieję. że będzie lepiej. 

Jestem zmęczona... Najbardziej tymi uporczywymi myślami...
Chciałabym odpocząć, zasnąć... Jednak nie mogę spać...

Ja nic nie rozumiem...

a najbardziej nie rozumiem samej siebie...

Jakież to wspaniałe,
czuć się bezpiecznie z osobą,
przy której ani nie ważysz myśli,
ani nie mierzysz słów,
ale wylewasz je dokładnie takie,
jakimi są, nie oddzielając ziarna
od chwastów, wiedząc, że przyjazna ręka
przesortuje je, zatrzyma to,
co wartościowe, a resztę rozwieje
podmuchem miłego wiatru.

                                                 George Eliot

Dziękuję Ci za wszystko!!! :-*

Czasami zapominamy co tak naprawde jest ważne, nie widzimy nic... Wtedy na ogół skupiamy się albo na tym, na co nie mamy kompletnie wpływu, albo na mało znaczących rzeczach, albo na pustce...
Ja też niewiele widziałam, ale jakoś nie umiałam się do tego przyznać.
Jednak udało mi się COŚ dostrzec. W dużej mierze dzięki pewnym wspaniałym istotom... Teraz muszę sobie poradzić i zacząć wszystko naprawiać!